پشت صحنه «ساعت صفر»: چگونه یک سریال بلادرنگ ساخته شد؟
هر قسمت سریال «ساعت صفر» دقیقاً ۶۰ دقیقه از یک روز سرنوشتساز است. چطور ساخته شد؟
ایده اولیه جسورانه بود: شش قسمت، شش ساعت واقعی از یک روز. یعنی هیچ پرش زمانی مجاز نبود و هر سکانس باید دقیقاً از دل سکانس قبلی بیرون میآمد. ناصر حکیمی میگوید: «اول فکر کردیم غیرممکن است، بعد فهمیدیم فقط سخت است!»
برای حفظ تداوم زمانی، کل فصل به ترتیب فیلمبرداری شد؛ اتفاقی که در تلویزیون تقریباً بیسابقه است. بازیگران هر روز همان لباس و همان گریم روز قبل را داشتند و خستگی واقعیشان، خستگی شخصیتها شد.
سختترین سکانس، قسمت پنجم بود: یک برداشت هفتدقیقهای در راهروی تاریک که دوازده بار تکرار شد. پژمان آروین تعریف میکند در تکرار نهم، همان لحظهای که باید ساعت مچیاش را نشان میداد، عقربهها اشتباه تنظیم بود و کل برداشت سوخت. «آن شب همه با هم ساعتهایمان را دور انداختیم و خندیدیم.»
نتیجه، سریالی شد که بینندهها میگویند «نفسگیر» است؛ و اگر دقت کنید، در هر قسمت دقیقاً یک ساعت روی ساعتهای مچی بازیگران جلو رفته است.